een paar fotokes van op de berg, aan het strand, op de weg...donderdag 30 oktober 2008
maandag 27 oktober 2008
happy in de tropen
Douala
Plaats van landing, en eerste kennismaking met Kameroen
We logeren bij een sympathieke familie, Julien, Bea en kids, een grappige melange van 4 tienerdochers en een klein broertje. Douala is een chaotisch geval waar de bromfiets en het taxivoertuig heer en meester zijn en de atmosfeer vervuld is van uitlaatgassen en getoeter, claxoneren doe je in Kameroen op ieder moment van uw rit, het stopt niet, je gaat er mee slapen en je wordt ermee wakker, om zot te worden! Veel kunnen we niet zeggen van Douala, we hebben vooral van de familie genoten en van de bromfietsen.
Douala - Limbe
Onze eerste rit met de bikes, we vertrekken om 7u30 s morgens om voor de grote hitte op onze bestemming te zijn, 80 km verder. Douala verlaten is hel! Het is letterlijk vechten voor je plaats in het verkeer en ondertussen niet bewusteloos gaan door de blauwe wolk van uitlaatgas die er over de weg hangt, en dat voor 20 km... daarna neemt het verkeer af, wordt het groener, duiken er rubberplantages op, bananeplantages, velden van palmbomen, er is niet veel verkeer en de weg is splendid, gladde afalt, het is plezant rijden, we krijgen ook leuke reacties van voetgangers op de weg en mensen in dorpen, ze wensen ons bon courage en zijn verbaasd enthousiast 2 white men in het zweet op hun fiets te zien passeren.
Tegen de middag komen we aan in limbe, een leuk rustig kustplekje aan de Atlantiek aan de voet van Mount Cameroon, de hoogste berg van West-Afrika en actieve vulkaan. Het is er heerlijk toeven, het zand is er zwart, helemaal zwart en het blijft ook echt aan je lijf kleven, zwart vulkanisch zand! De berg is alomtegenwoordig, overal waar je naar boven kijkt is hij daar, vanuit de zee, vanop de fiets, bijna vanuit de slaapkamer van het hotel, heel mooi is dat. s Avonds eten we vis op het strand, vers uit de zee, je kiest uw vis en ze roosteren hem waar je bij staat. En hij is lekker! Op het zwart zand, met een grote fles bier erbij, een mooie zonsondergang en de berg die vredig in zijn lava rust.
Limbe - Beua
We blijven enkele dagen in Limbe en daarna trekken we door naar Beua, een stadje 30 km verder en 900 meter boven de zeespiegel. Het is een zware rit, vooral het laatste stuk, het gaat recht omhoog, en het blijft maar duren. Vanuit Beua gaan we Mount Cameroon beklimmen, in een driedaagse trip waarin we recht naar de top klimmen en afdalen via de kam langs lavavelden en kraters. Het is fantastisch mooi allemaal, ik heb nog nooit in mijn leven zoveel verschillende, apparte landschappen elkaar zien afwisselen, we wandelen door regenwoud, steppe, over lavastromen in verschillende tinten naargelang hun ouderdom, we passeren kraters waar nog rook uitkomt, we wandelen in de zon, in de regen , in de wolken, in de koude... Op de top zitten we helemaal in de wolken en zien we enkel wit rond ons en een bordje met summit. Het is een mooie maar zware tocht, we wandelen echt het vel van onze voeten en geen enkel pad is effen, of het gaat over rotsblokken of smalletjes tussen de steppe of spekglad over bemoste rotsen en wortels door de jungle,...
Plaats van landing, en eerste kennismaking met Kameroen
We logeren bij een sympathieke familie, Julien, Bea en kids, een grappige melange van 4 tienerdochers en een klein broertje. Douala is een chaotisch geval waar de bromfiets en het taxivoertuig heer en meester zijn en de atmosfeer vervuld is van uitlaatgassen en getoeter, claxoneren doe je in Kameroen op ieder moment van uw rit, het stopt niet, je gaat er mee slapen en je wordt ermee wakker, om zot te worden! Veel kunnen we niet zeggen van Douala, we hebben vooral van de familie genoten en van de bromfietsen.
Douala - Limbe
Onze eerste rit met de bikes, we vertrekken om 7u30 s morgens om voor de grote hitte op onze bestemming te zijn, 80 km verder. Douala verlaten is hel! Het is letterlijk vechten voor je plaats in het verkeer en ondertussen niet bewusteloos gaan door de blauwe wolk van uitlaatgas die er over de weg hangt, en dat voor 20 km... daarna neemt het verkeer af, wordt het groener, duiken er rubberplantages op, bananeplantages, velden van palmbomen, er is niet veel verkeer en de weg is splendid, gladde afalt, het is plezant rijden, we krijgen ook leuke reacties van voetgangers op de weg en mensen in dorpen, ze wensen ons bon courage en zijn verbaasd enthousiast 2 white men in het zweet op hun fiets te zien passeren.
Tegen de middag komen we aan in limbe, een leuk rustig kustplekje aan de Atlantiek aan de voet van Mount Cameroon, de hoogste berg van West-Afrika en actieve vulkaan. Het is er heerlijk toeven, het zand is er zwart, helemaal zwart en het blijft ook echt aan je lijf kleven, zwart vulkanisch zand! De berg is alomtegenwoordig, overal waar je naar boven kijkt is hij daar, vanuit de zee, vanop de fiets, bijna vanuit de slaapkamer van het hotel, heel mooi is dat. s Avonds eten we vis op het strand, vers uit de zee, je kiest uw vis en ze roosteren hem waar je bij staat. En hij is lekker! Op het zwart zand, met een grote fles bier erbij, een mooie zonsondergang en de berg die vredig in zijn lava rust.
Limbe - Beua
We blijven enkele dagen in Limbe en daarna trekken we door naar Beua, een stadje 30 km verder en 900 meter boven de zeespiegel. Het is een zware rit, vooral het laatste stuk, het gaat recht omhoog, en het blijft maar duren. Vanuit Beua gaan we Mount Cameroon beklimmen, in een driedaagse trip waarin we recht naar de top klimmen en afdalen via de kam langs lavavelden en kraters. Het is fantastisch mooi allemaal, ik heb nog nooit in mijn leven zoveel verschillende, apparte landschappen elkaar zien afwisselen, we wandelen door regenwoud, steppe, over lavastromen in verschillende tinten naargelang hun ouderdom, we passeren kraters waar nog rook uitkomt, we wandelen in de zon, in de regen , in de wolken, in de koude... Op de top zitten we helemaal in de wolken en zien we enkel wit rond ons en een bordje met summit. Het is een mooie maar zware tocht, we wandelen echt het vel van onze voeten en geen enkel pad is effen, of het gaat over rotsblokken of smalletjes tussen de steppe of spekglad over bemoste rotsen en wortels door de jungle,...
donderdag 16 oktober 2008
les vendanges
Bonjour tout le monde,
I'd like to write the whole thing in french, but I'm afraid it will be full of mistakes, so for the french, you got to learn english, and voor de vlamingen dit is de korte versie van het nederlands.
On a rainy friday we head 'way to early in the morning' for Bordeaux. Jacques is todays driver, a 4X4 is the car. When we wake up we are allready in 'le cognac', a nice region full of apples good liquor and especially sun.
By sunset we reach our destination, Chateau Deyrem Valentin.... A little castle in the Margaux.
After a good weekend of rest and getting to know the others, we get all our courage, and secateurkes together and head for the battlefield... day after day we pick grapes, take a nap in the grass, pick some more, throw some at white T-shirts and innocent faces, take another nap in the grass, get involved in most dangerous wars of grapes and end up every day sticky like a lekstok and happy to drink a cold beer IN THE EVENING SUN! Every day we eat and drink like real bourgondiërs, the food is excellent and there is plenty of it. To give you an impression of the kind of people we had to live up with we have posted a little video....
I'd like to write the whole thing in french, but I'm afraid it will be full of mistakes, so for the french, you got to learn english, and voor de vlamingen dit is de korte versie van het nederlands.
On a rainy friday we head 'way to early in the morning' for Bordeaux. Jacques is todays driver, a 4X4 is the car. When we wake up we are allready in 'le cognac', a nice region full of apples good liquor and especially sun.
By sunset we reach our destination, Chateau Deyrem Valentin.... A little castle in the Margaux.
After a good weekend of rest and getting to know the others, we get all our courage, and secateurkes together and head for the battlefield... day after day we pick grapes, take a nap in the grass, pick some more, throw some at white T-shirts and innocent faces, take another nap in the grass, get involved in most dangerous wars of grapes and end up every day sticky like a lekstok and happy to drink a cold beer IN THE EVENING SUN! Every day we eat and drink like real bourgondiërs, the food is excellent and there is plenty of it. To give you an impression of the kind of people we had to live up with we have posted a little video....
Abonneren op:
Reacties (Atom)
