die schone rode ring road

360 km piste hebben we de laatste week afgelegd in een stuk Kameroen dat de Ring Road heet, hartje van het Engelssprekend deel in het Noordwesten van Kameroen. Ongetwijfeld een van de mooiste belevenissen in onze trip hier, zo niet de mooiste. De weg kronkelt in haar roodheid, bruinheid, stenigheid, zanderigheid, afwezigheid tussen bergen, door valleien waar beekjes stromen en frisse rivieren die soms naar beneden vallen in stuivende watervallen en onze oververhitte lijven afkoelen of gewoon mooi zijn om langs te fietsen. Het gaat langs felgroene theevelden (met die rooie weg naast, zalige zalige vergezichten) , langs zotte rotsformaties, kratermeren, door Eucalyptusbossen, luidruchtige dorpjes met kindjes die van overal ''white man white man'' roepen van het binnenrijden tot het buitenrijden en zover ze kunnen nalopen , en rustige dorpjes waar geen kat ooit passeert omdat de weg er overwoekerd is door plant en struik en wij een ganse dag rijden met 1 arm vooruit om het riet weg te houden dat de baan inpalmt. Het is intens, het landschap verandert voortdurend van groen naar geel naar rotsachtig en het gaat de bergen in, over slechte pistes, waar naar beneden rijden even lang duurt als naar boven rijden, door steenpuin, over de muur van Kameroen, waar zelfs duwen nog maar met de grootste moeite lukt, iedere dag vraagt meer van ons lijf, we fietsen lange dagen over een beperkt aantal kilometers maar hebben iedere meter gevoeld, beleefd, opgenomen in ons lijf en onze geest. Afzien was het maar wel met ongelooflijk veel stijl!