happy in de tropen

Douala

Plaats van landing, en eerste kennismaking met Kameroen
We logeren bij een sympathieke familie, Julien, Bea en kids, een grappige melange van 4 tienerdochers en een klein broertje. Douala is een chaotisch geval waar de bromfiets en het taxivoertuig heer en meester zijn en de atmosfeer vervuld is van uitlaatgassen en getoeter, claxoneren doe je in Kameroen op ieder moment van uw rit, het stopt niet, je gaat er mee slapen en je wordt ermee wakker, om zot te worden! Veel kunnen we niet zeggen van Douala, we hebben vooral van de familie genoten en van de bromfietsen.

Douala - Limbe

Onze eerste rit met de bikes, we vertrekken om 7u30 s morgens om voor de grote hitte op onze bestemming te zijn, 80 km verder. Douala verlaten is hel! Het is letterlijk vechten voor je plaats in het verkeer en ondertussen niet bewusteloos gaan door de blauwe wolk van uitlaatgas die er over de weg hangt, en dat voor 20 km... daarna neemt het verkeer af, wordt het groener, duiken er rubberplantages op, bananeplantages, velden van palmbomen, er is niet veel verkeer en de weg is splendid, gladde afalt, het is plezant rijden, we krijgen ook leuke reacties van voetgangers op de weg en mensen in dorpen, ze wensen ons bon courage en zijn verbaasd enthousiast 2 white men in het zweet op hun fiets te zien passeren.
Tegen de middag komen we aan in limbe, een leuk rustig kustplekje aan de Atlantiek aan de voet van Mount Cameroon, de hoogste berg van West-Afrika en actieve vulkaan. Het is er heerlijk toeven, het zand is er zwart, helemaal zwart en het blijft ook echt aan je lijf kleven, zwart vulkanisch zand! De berg is alomtegenwoordig, overal waar je naar boven kijkt is hij daar, vanuit de zee, vanop de fiets, bijna vanuit de slaapkamer van het hotel, heel mooi is dat. s Avonds eten we vis op het strand, vers uit de zee, je kiest uw vis en ze roosteren hem waar je bij staat. En hij is lekker! Op het zwart zand, met een grote fles bier erbij, een mooie zonsondergang en de berg die vredig in zijn lava rust.

Limbe - Beua

We blijven enkele dagen in Limbe en daarna trekken we door naar Beua, een stadje 30 km verder en 900 meter boven de zeespiegel. Het is een zware rit, vooral het laatste stuk, het gaat recht omhoog, en het blijft maar duren. Vanuit Beua gaan we Mount Cameroon beklimmen, in een driedaagse trip waarin we recht naar de top klimmen en afdalen via de kam langs lavavelden en kraters. Het is fantastisch mooi allemaal, ik heb nog nooit in mijn leven zoveel verschillende, apparte landschappen elkaar zien afwisselen, we wandelen door regenwoud, steppe, over lavastromen in verschillende tinten naargelang hun ouderdom, we passeren kraters waar nog rook uitkomt, we wandelen in de zon, in de regen , in de wolken, in de koude... Op de top zitten we helemaal in de wolken en zien we enkel wit rond ons en een bordje met summit. Het is een mooie maar zware tocht, we wandelen echt het vel van onze voeten en geen enkel pad is effen, of het gaat over rotsblokken of smalletjes tussen de steppe of spekglad over bemoste rotsen en wortels door de jungle,...