Opgebeurd door het bord dat Kribi nog 33 km is en dat daar koud bier te verkrijgen is vervolgen we ons weggeke. Kribi, een dorp waar het goed leven is, te zien aan de huizen de zon, de zee, de lachende gezichtjes. De beau monde van cameroun strijkt hier neer wanneer ze maar kunnen. Dikke autos grote zonnebrillen en lillend wit vlees. Een grotere tegenstelling kun je in het arme afrika niet verwachten. Als je hier een huisje wil huren moet je maar naar frankrijk bellen... De prijzen in de hotels zijn er dan ook naar. Gelukkig voor ons is de lokale bevolking wel nog zwart en is het dorpscentrum ook nog afrikaans. Stoffige kraampjes, lekkere vis, niet te vreten baton de magnok, en heerlijk gefrituurde plantins. Het leven kan mooi zijn en zeker als daar nog een begeleidende zonsondergang mee gepaard gaat. Kribi heeft echter nog een natuurfenomeentje in petto, op een uurtje wandelen van ons hotelleke, waar Lucie de zon laat schijnen, liggen de chutes de Lobe. De Wouri rivier (ribera del camerones, vandaar de naam cameroon) valt hier letterlijk de oceaan binnen. Heel mooi allemaal, opgeluisterd door een paar opdringerige mannekes die ons crevettes willen aansmeren voor 10000 fcfa, waar we de dag ervoor nog voor 3000 gegeten hebben. Uiteindelijk wil hij ze ook wel voor 3000 geven maar onze goesting is al lang over, enkel het leuke gevoel van ze hebben ons nie liggen steekt even de kop op.
Kribi een leuke plaats, waar de boomstammekes vrolijk uit het regenwoud naar gigantische schepen worden gesleept, waar de tegenstelling tss blanke en zwarte veelverdieners en de gewone man in de straat groot is.
Kribi waar het strand mooi is.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Lieve witte afrikanen,
VIVE LE VELO
Terwijl jullie Cameroon op een hoop fietsen met smeltende banden, vechten wij ons een weg tussen Rupel en Schelde tegen de gierende wind en net geen striemende regen. De weerberichten ongelijk gevend liepen onze stalen rossen drie dagen kurkdroog door een poetisch romantisch landschap dat herfstkleurig danst tussen slingerende waterslierten. Wat is dit kleinood tegenover jullie vaarten in deze kleurijke broesse. Wij hebben dan ook de plaatselijke persverslagen met goedkeuring naar geschrifte en dienvolgende voorstelling naar ter plaatse met veel plezier in ons opgenomen.
Wat onze gezamentlijke fietstocht naar het Amsterdamse betreft zouden wij den negenentwintigsten van den maand december 2008 neerstrijken om den tweeden van den maand januari van het volgend jaar op te stijgen. Dit kan natuurlijk ingevolge jullie connecties worden aangepast.
Vele hete groensels en kussens verwachten wij van jullie.
Het gaat jullie schitterend en maak het niet te zwart.
Knuffels,
Papa en Mama.
Een reactie posten