la vie en vélo

Onze fietsen zijn onze vrijheid en onze blijheid in dit schoon land.
We vertrekken meestal op een ontzaglijk vroeg uur, zijnde tussen half zes en acht, jaja half zes, het is al enkele keren gebeurd! Zo zijn we voor de zon doorbreekt al even onderweg en zijn de uren die we in de middagzon moeten fietsen beperkt, want dan is het echt veel te warm! Tot nu toe hebben we vooral in een glooiend regenwoudgroen gebied gefietst, wat fantastisch mooi is, tussen de kwetterende vogelkens in felle kleuren en zwermen van vlinders... het is ook wel een beetje genieten zo op die fiets. Begin van de week hebben we een paar dagen op een slechte piste gereden en heeft Bart de tractorbanden die op zijn fiets liggen eens kunnen uittesten, door het woud, langs lieve pygmeedorpen waar iedereen ons bon courage, en bonne route en bonjour en oh ma fille ça va toeroept, hubbeldehup naar boven, naar beneden, over gladde klei, door kuitdiepe plassen, lastig lastig!! Het beste moment van de fietsdag blijft de aankomst op plaats van bestemming... om dan met een uitgekookt lijf onder een koude douche te staan, tot je eindelijk begint af te koelen en daarna koud bier, en dan een eetfestijn van geroosterde vis en gefrituurde plantaantjes en bonen en rijst en fruit, geweldig is dat!

Ondertussen zijn we in Yaounde beland, de hoofdstad, het is hier mooi en georganiseerd, heel anders dan Douala, waar het er toch ietsje ongeregelder aan toe gaat. Vanavond nemen we de trein au Nord, onze fietsen laten we even achter, de wegen in het Noorden zouden niet zo veilig zijn, het werd ons sterk afgeraden daar met de fiets rond te sjeezen, dus dat doen we dan ook niet! We zijn wel heeeeeeeeeel beniuewd naar dit deel van het land, het zou er gigantisch mooi en helemaal anders zijn dan het zuiden!